Όχι άλλο κράτος…!

Η χώρα σε ελεύθερη πτώση, τα οικονομικά στοιχεία κατρακυλούν, η αγορά παγωμένη, τίποτε δεν κινείται, ο πρωθυπουργός παρακαλάει τους δανειστές ώστε να πληρωθούν οι συνταξιούχοι, ο σταρ υπουργός Οικονομικών κρυμμένος να μην κάνει κακό στις διαπραγματεύσεις κι εμείς ασχολούμαστε με την υπουργάρα που έπαιρνε προμήθεια ως δικηγόρος για τη δικαίωση των δημοσίων υπαλλήλων που σήμερα είναι πολιτικά υπεύθυνος για τις προλήψεις και τις απολύσεις τους!  

Χωρίς κίνητρο…

Πόσο μακριά φαντάζει όμως η εποχή που ξυπνούσαμε το πρωί και, βαριά ή όχι, πάντως σηκωνόμασταν έχοντας ένα κίνητρο, έναν σκοπό, που δεν ήταν αποκλειστικά και μόνο να καλύψουμε υποχρεώσεις που δύσκολα καλύπτονται έχοντας ονειρευτεί πράγματα που σίγουρα δε γίνονται…

Τώρα, ΚΑΙ σε πορτοκαλί…!

Αναρωτιέται κανείς, μέσα σε τόσα προβλήματα, τόση εχθρότητα απ’ τους δανειστές μας, τόση περιττή πρόκληση απ’ τους φιρμάτους υπουργούς, τόση παγωμάρα στην αγορά, εκείνος ο χαμογελαστός καθηγητής- ευρωβουλευτής και σήμερα υπουργός, γιατί τόση πρεμούρα να προχωρήσει σε προσλήψεις κι αποκαταστάσεις στον δημόσιο τομέα…

Έφτασε η ώρα…

Με ψυχραιμία, ήρεμα και χωρίς να επιβαρύνουμε την υγεία μας που έτσι κι αλλιώς μας χρειάζεται για να δουλεύουμε μπας και ξεπληρώσουμε, λέμε τώρα, ας ξεκινήσουμε να δεχόμαστε την αποτυχία ΚΑΙ των αριστερών ελπιδοφόρων που με τον γλαφυρό και γλυκανάλατο τρόπο του μας ‘σερβίρει΄ ο θεατράνθρωπος Γιάνης…

Πετυχημένο φύλο σε αποτυχημένο κόσμο…;

Τι ακριβώς γιορτάζουμε στις 8 Μαρτίου ως γυναίκες; Την επιτυχία μας ως μητέρες με τις Μήδειες παγκοσμίως ν’ αυξάνονται; Την επιτυχημένη συγκυβέρνηση του πλανήτη με τους άνδρες, με τους λαούς να υποφέρουν και τη φτώχια ν’ αυξάνεται παγκοσμίως; Την οικονομική συνδιαχείριση με τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους να σπαταλώνται ή ν’ αποκρύπτονται; Ποια είναι αυτή η επιτυχία που θ’ ανεβάσει τις πιο αδαείς από μας, στα τραπέζια για τσιφτετέλι, γιορτάζοντας μια, έτσι κι αλλιώς, μέρα μνήμης αγώνων που μάλλον έπεσαν στο κενό…;

Ανθρωπισμός ή ασυδοσία…;

Πλειοδοσία ανθρωπισμού και υπέρμετρη ευαισθησία για τους κάθε λογής μετανάστες κι όχι μόνο τους έχοντες πραγματικό πρόβλημα, απ’ την αριστερή φρεσκοεκλεγμένη κυβέρνηση που φιλοδοξεί να κρατήσει στη χώρα και να την παραγεμίσει με κάθε λογής, ηθικής και ποιότητας περαστικό προς την Ευρώπη!

Περιμένοντας…

Ξεκίνησε το πέρασμα από γιορτή σε γιορτή κι από γλέντι σε κέφι κι από νηστεία σε γιορτή και πάλι, όπως κάθε χρόνο μετά την έναρξή του. Φέτος είχαμε και εκλογές που πέρασαν κι αυτές. Οπότε, λογικά περιμένουμε τώρα το Πάσχα. Κι όχι μόνο… αφού στην αγορά τίποτε δεν κινείται περιμένοντας…

Ουάου…!!!!!!!

Αναμφίβολα περάσαμε στον αστερισμό του νέου επιφωνήματος αφού πλέον και με τον πιο επίσημο τρόπο, εκφράστηκε απ’ το πιο πολύτιμο βήμα της χώρας, σε επανάληψη. Για να δούμε λοιπόν σε πόσα μπορούμε να πούμε «ουάου…»!!!

Και στις τσέπες… μόνο τα χέρια…

Τελικά δε ζούμε μόνο την επανάσταση της αστοαριστεράς που της παραχωρήθηκε η διακυβέρνηση της χώρας διά της αποτυχίας των παραδοσιακών κυβερνώντων που προβατοειδώς εκλέγαμε επί δεκαετίες… Ζούμε και την επανάσταση άλλων επιπέδων και κυρίως της εικόνας των νέων πολιτικών που με θράσος «βγάζουν τη γλώσσα» στους παλαιότερους καταργώντας τη γραβάτα και με τα χέρια στις τσέπες…