Γουστάρουμε ανειδίκευτους … !

Κάποτε μιλούσαμε για χαρισματικούς πολιτικούς, μετά μιλούσαμε για πολιτικούς με γενική μόρφωση και πλέον, όλος ο υπόλοιπος κόσμος μιλάει και κυβερνάται από πολιτικούς που έχουν σπουδάσει σχετικά αντικείμενα σε ανώτατα πανεπιστημιακά ιδρύματα ή έχουν θητεύσει σε θέσεις ευθύνης πριν κυβερνήσουν… Αλλού αυτά, όχι στο Ελλαδιστάν…

Ο αγενής βεζίρης…

Όσο ευγενής και γαλαντόμος κι αν προσπαθεί να εμφανισθεί κι όσο κι αν τον βοηθάει ο εμμονικός κι ‘ό,τι να ‘ναι’ χαρακτήρας του χαλίφη του, αφού φέρεται σε μια τουλάχιστον πολίτη αγενώς, προφανώς το κάνει και σε άλλους…

Εμείς, πόσο έτοιμοι είμαστε για τη λύση…;

Η λύση για την κατάντια μας και την άρση του αδιεξόδου που φτάσαμε, περιλαμβάνεται σε πολλές απ’ τις φιλελεύθερες προτάσεις που γίνονται από κυβερνήσεις που πέτυχαν στις χώρες τους. Το μόνο που μένει είναι να τις διαχωρίσουμε και να τις αποδεχτούμε ως λαός… Πόσο έτοιμοι είμαστε όμως να τις υλοποιήσουμε…;

Παγκοσμίως πρωτότυπη απομόνωση…

Κι ενώ ακόμη κι η Κούβα τα βρήκε σε όλους τους τομείς με τους «θανάσιμους εχθρούς» της που την είχαν απομονώσει απ’ όλο τον κόσμο, επί δεκαετίες, εμφανίστηκε μια κυβέρνηση από ένα αριστεροαστο  συνοθύλευμα συνιστωσών και… ξέμπαρκων δεξιών που έφτιαξαν ένα, αρχηγοκεντρικό, λέμε τώρα… κόμμα, ως μόνη, σχεδόν επιλογή και οδηγεί τη χώρα σε μια παγκοσμίως πρωτότυπη απομόνωση την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της κοινής αντιμετώπισης εχθρών…

Ρεβανσισμός και αριστερή οπισθοδρόμηση κατά την απομυθοποίηση…

Έχει μεγάλη διαφορά η προσπάθεια ειλικρινούς μεταρρύθμισης κακώς κειμένων, που περισσεύουν στη χώρα μας απ’ την ρεβανσιστική διάθεση ‘στερημένων’ από εξουσία ‘αριστερών’ που απλώς επαναφέρουν παλιές κι οπισθοδρομικές διατάξεις που είδαμε και πάθαμε να διορθώσουμε!

Εγκαταλείπουμε ή μας διώχνουν…;

Όσο αντικειμενικός και καλοπροαίρετος να είναι ένας παρατηρητής της σύγχρονης Ελλάδας, αντιλαμβάνεται ότι μόνο η φυγή απ τη χώρα, μπορεί ν’ αποτελέσει λύση για τον καθένα χωριστά απ’ τους κατοίκους της και τα προβλήματα που συνεχίζουν να του φορτώνουν… Η μόνη ερώτηση είναι αν μόνοι μας εγκαταλείπουμε ή απλώς μας διώχνουν…

Πικρό το αστείο, για να γελάσουμε…

Πάμε για ομαδική παράκρουση όσο περνούν οι μέρες της «πρώτη φορά αριστερά» αφού οι διαφορές με τους προηγούμενους που καταψηφίσαμε, έχουν πλέον εκλείψει επικίνδυνα ενώ η μεγαλομανία εξεχόντων στελεχών της κυβέρνησης είναι η μόνη που ανταγωνίζεται τη λατρεία για δημοσιότητα και τον «πλουραλισμό» απόψεων που πρώτη φορά παρακολουθούμε σε κυβερνών κόμμα…   

Ρωσική βαρεμάρα…

Ειδικοί αναλυτές, κάποιοι που νομίζουν ότι είναι αναλυτές, εκείνοι που θα ‘θελαν να θεωρούνται αναλυτές αλλά κι εκείνοι που απλώς πιστεύουν ότι κατάλαβαν κάτι εμείς οι υπόλοιποι ούτε είδηση πήραμε, όλοι πάντως, κατέθεσαν τη σοβαρή, λιγότερο σοβαρή ή εντελώς ασόβαρη θέση τους για την πολύκροτη επίσκεψη στη Μόσχα. Κι όμως, όλα τα είπε το ύφος Πούτιν…

«Ακριβή» μου ιδεολογία…!

«Όλα έχουν την τιμή τους», κάτι που μάθαμε απ’ τους υπερατλαντικούς μας φίλους κι έχει επικρατήσει πλέον και στη Γηραιά Ήπειρο όσο κι αν μας πληγώνει.  Όσο για τη σύγχρονη Ελλάδα, «ακρίβυνε» πολύ η διατήρηση της ιδεολογίας, ειδικά όταν αναλάβεις την εξουσία και χρωστάς…