Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Ποιοι θα πάμε στην επόμενη μέρα…;

Καλά τα σχέδια για μια ανανεωμένη χώρα, καλά τα όνειρα για μεταρρυθμίσεις, καλή κι η υιοθέτηση των νέων θέσεων κι απόψεων, της εξέλιξης και της προόδου. Η επόμενη μέρα όμως χρειάζεται και κάποιες αποφάσεις….

Ό,τι μέχρι σήμερα φοβόμασταν και να συζητήσουμε ακόμη, τώρα το αντιμετωπίζουμε μπροστά μας, τεράστιο κι αποφασισμένο να διεκδικήσει αυτό που του στέρησαν οι επιλογές του παρελθόντος.
Πολλά απ’ τα καινούργια που έχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε, θα ήταν πολύ μικρότερα και θα μας προκαλούσαν πολύ λιγότερο, αν τ’ αντιμετωπίζαμε με ψυχραιμία και χωρίς αφορισμούς και φόβο, όταν έπρεπε, πριν γίνουν θηρία και δημιουργήσουν τέρατα.

Κι αυτό, μπορεί να το βιώνουμε σε πολλά και μεγάλα που θεωρούνταν θέματα ταμπού αλλά δυστυχώς συμβαίνει και στα πιο μικρά, καθημερινά μας, σ’ αυτά που έχουμε όλοι μας άμεση εμπλοκή και συμμετοχή.
Ο τρόπος που νομίζουμε ότι κοροϊδεύουμε ο ένας τον άλλον ας πούμε, πουλώντας εκδούλευση ενώ έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας, μοναδικό στόχο να κοροϊδέψουμε ή να ξεγελάσουμε ή ακόμη χειρότερα, απλώς να κερδίσουμε κάτι.

Η γνωστή κουτοπονηριά μας που όσο κι αν έχουμε ξεφύγει απ’ την επαρχιώτικη καταγωγή μας, τελικά την έχουμε κουβαλήσει στα αστικά κέντρα κι ακόμη ζει και βασιλεύει!
Μόνο που τα προβλήματα που πλέον εντάχθηκαν στην καθημερινότητά μας, για να μπορέσουμε να τα διαχειριστούμε, απαραίτητη είναι η αλλαγή νοοτροπίας και τρόπου που βλέπουμε τα πράγματα.

Η εξειδίκευση που επικρατεί πλέον σε όλους τους τομείς της ζωής μας, η ανάγκη για εναρμόνιση με τον υπόλοιπο κόσμο που καλπάζει και κυρίως τα όσα πρέπει πλέον να έχουμε όλοι μάθει απ’ την λανθασμένη νοοτροπία που μας οδήγησε στον όλεθρο, καθιστούν μονόδρομο την απόφαση για αλλαγές των κακώς κειμένων κι όσων μας κρατούν δεμένου ςμε το κακό μας παρελθόν.

Η εποχή που όλοι πουλούσαν τα απάντα σε όλους, που ό,τι γυάλιζε το θεωρούσαμε χρυσό, η εποχή του ψεύτικου χαμόγελου και της προσπάθειας επικράτησης διά της πρόκλησης, η εποχή που κάποιοι θεωρούσαν λογικό να πωλούν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς, επιβάλλεται να μείνει πίσω μας ανεπιστρεπτί!

Η ευγένεια, όπου υπάρχει, πρέπει να είναι ευγένεια. Η αλήθεια παντού, πρέπει να είναι αλήθεια. Η επαγγελματική αντιμετώπιση, πρέπει να θεωρείται αυτονόητη παντού. Η αποδοχή των διπλανών μας ξεκινώντας τουλάχιστον απ’ την αφετηρία της διάθεσης ν’ ακούσουμε τι έχουν να μας πουν, πρέπει να θεωρείται επίσης αυτονόητη.

Ίσως έτσι φτάσουμε κάποια στιγμή, να πάψουμε να θεωρούμε ότι όλοι μας λένε ψέματα επειδή εμείς λέμε ψέματα ή ότι όλοι προσπαθούν να μας ξεγελάσουν επειδή εμείς προσπαθούμε να ξεγελάσουμε.
Ίσως έτσι καταφέρουμε να χτίσουμε σχέσεις και πάλι, μεταξύ μας, τόσο σε διαπροσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Ίσως έτσι καταφέρουμε ν’ ακυρώσουμε όλους εκείνους που επιμένουν να μας κρατούν πίσω με τους αφορισμούς και τους αποκλεισμούς όλων εκείνων που συμβαίνουν κι εκείνοι απλώς δεν τα καταλαβαίνουν.

Όλα αυτά όμως είναι χαρακτηριστικά εκείνων που θα προχωρήσουν στην επόμενη μέρα. Εκείνων που θα προετοιμάσουν και θα χτίσουν τα θεμέλια για τη χώρα, στην περίπτωση που ο δρόμος θα είναι προς την πρόοδο και την εξέλιξη.
Αν επιμείνουμε στη νοοτροπία της κουτοπονηριάς, του ψέματος, του κρυψίματος πίσω απ’ το δάχτυλό μας και της προσπάθειας να ξεγελάσει ο ένας τον άλλον, το μέλλον της χώρας και το δικό μας, είναι περισσότερο ζοφερό απ’ ό,τι το απίστευτα βαρύ κι απαισιόδοξο όσο κι απογοητευτικό παρόν μας.

Η αλλαγή θα γίνει απ’ τον καθένα μας χωριστά, ως μονάδα. Μόνο έτσι μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Ο καθένας μας πρέπει ν’ αποφασίσει να περιθωριοποιήσει τον ψεύτη, τον ψεύτικο, εκείνον που προσπαθεί να ξεγελάσει, να κοροϊδέψει, να διατηρήσει τη νοοτροπία που μας διέλυσε.

Ηθικά πλεονεκτήματα και διαχωρισμοί, τελείωσαν. Απογυμνώθηκαν άπαντες κι είναι πλέον καιρός, αφού γνωριστήκαμε όλοι μεταξύ μας, να δεχτούμε τα ελαττώματά μας, να προσπαθήσουμε να τ’ αλλάξουμε και να πάμε παρακάτω όπως επιβάλλουν οι συνθήκες ώστε να χτίσουμε μια καλύτερη χώρα με μέλλον και προοπτική.

Όσο δεν το κατανοούμε, απλώς οπισθοχωρούμε μέχρι να ξυπνήσουμε και να διαπιστώσουμε ότι μείναμε μόνοι μας πίσω απ’ τον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο που καλπάζει….