Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015

Στη μέση ο χαρισματικός Αλέξης και γύρω - γύρω οι… αριστεροί…

Ήρθε η ώρα φαίνεται ν’ ανακαλύψουμε σ’ αυτή τη χώρα, ότι γύρω από χαρισματικά άτομα, δε μπορεί να βρίσκονται μόνο ‘πεινασμένοι’ για χρήμα κι εξουσία αλλά και ‘λυμασμένοι’ για εκδίκηση, εξουσία κι επίδειξη δύναμης…

Ξεκίνησε απλώς να πρωθυπουργεύει αφού κέρδισε τις εκλογές με τις επιλογές του ο χαρισματικός Αλέξης κι έφτασε πλέον να μην προλαβαίνει στο τρέξιμο απ’ τη διαπραγμάτευση που ζητούν μόνο αυτόν οι δανειστές για να συνομιλούν, μέχρι το γλέντι των επαναπροσληφθέντων που δε γίνεται να χορέψουν ζεμπεκιές τα ξεσαλωμένα, χωρίς την παρουσία του.

Είχαμε και στο παρελθόν χαρισματικό σοσιαλιστή που όμως, όσο περνούν τα χρόνια κι ανακαλύπτουμε τι έκρυβε κάτω απ’ την φωτεινή του προσωπικότητα, πόσα πεινασμένα άπληστα αρπακτικά, κρυβόντουσαν κάτω απ’ την ‘κάπα του πατερούλη’, η αγανάκτηση κι η αηδία, αποκτούν νέα έννοια στο λεξικό!

Εδώ, έχουμε άλλη περίπτωση χαρισματικού όμως, όσο κι αν είναι εμφανές ότι αντιγράφει σαφώς και με προσήλωση τον παλαιότερο. Έχουμε τον χαρισματικό που ‘φυτεύτηκε’ σε ένα κόμμα, τον αποδέχθηκαν για να μπει μπροστά, τους έφερε την εξουσία και τώρα διαπιστώνουμε αργά αλλά σταθερά ότι σ’ αυτή την ‘κάπα’ κρύβονται ‘λυμασμένα αρπακτικά της εξουσίας’ με μια αριστερή επικάλυψη που απλώς την προτάσσουν κατά περίπτωση.

Και σ’ αυτούς τους ‘γιαλαντζί αριστερούς’ με τους τεράστιους τραπεζικούς λογαριασμούς και τα ελιτίστικα επαγγέλματα με τους πολλούς τίτλους σπουδών που διασφαλίζουν την μεγαλοαστική τους καταγωγή και την ανυπαρξία επαφής με τη σκληρή καθημερινότητα της χώρας, στις περισσότερες περιπτώσεις, προστέθηκαν κι οι απογοητευμένοι ‘γιαλαντζί σοσιαλιστές’ πασόκοι, που δεν πρόλαβαν να ‘τσιμπήσουν’ κανένα κοκαλάκι κι έμειναν παραπονούμενοι.

Έγινε λοιπόν ένα συνονθύλευμα που μόλις ο χαρισματικός μυρίστηκε πιθανότητα εξουσίας, το έκανε κόμμα και βγήκε δυνατά μπροστά. Από θέσεις, ό,τι να ‘ναι, από προτάσεις, ό,τι προκύψει, από υπεύθυνους συνεργάτες, όποιος βρεθεί. Έλα όμως που υπήρχε κι ένα μέρος των απογοητευμένων δεξιών ψηφοφόρων που η μήνη τους έπιασε νέα όρια! Προστέθηκαν κι αυτοί στο κοπάδι που ψήφισε κι έφτασε γρήγορα, εύκολα κι απλά, ο χαρισματικός Αλέξης, στο θώκο της χώρας.

Τυχερός; Ικανός; Πονηρός; Έξυπνος; Δημαγωγός; Ό,τι κι αν είναι, σίγουρα αποδεικνύει ότι είναι χαρισματικός πάντως κι αυτή τη στιγμή κρατάει όντως, μόνος του, την τύχη της χώρας στα χέρια του αφού όποιον έστειλε ή του ανέθεσε κάτι σοβαρό, μόνο γελοιότητα κι αποτυχία κατέγραψε.

Και μετά τι; Φτάνει ένα χαρισματικό άτομο, χωρίς εμπειρία και ‘ψήσιμο’ στα τόσο δύσκολα, να κρατήσει ζωντανή μια χώρα που ήδη ακούγεται ο ρόγχος της έχοντας μάλιστα γύρω του, απλά αριστεροφανή αρπακτικά της εξουσίας και φασιστοειδή αρχομανή κομπλεξικά τέκνα, γεμάτα ρεβανσιστικές τάσεις για μια κοινωνία που τα ανέθρεψε;

Φτάνει ένα άτομο, όσο χαρισματικό κι αν είναι, να ελέγχει και να δρα, σωστά πάντα αφού τελείωσαν τα περιθώρια του λάθους και σε όλους τους τομείς αφού αποδεικνύεται η ανικανότητα των υπολοίπων στελεχών, στη διαχείριση των θεμάτων του κράτους;

 Εν μέσω μιας τόσο σημαντικής για την επιβίωση πλέον κι όχι για το μόνο για το μέλλον της χώρας, εκείνο που επιβάλλεται όλοι να κάνουμε, είναι να στηρίξουμε την κυβέρνηση της πλειοψηφίας, σε κάθε σωστή κίνησή της και να την κρίνουμε καλοπροαίρετα και με γνώμονα το καλό της χώρας, σε κάθε λανθασμένη ενέργεια, μήπως και  μπορέσουμε να περισώσουμε κάτι απ ό,τι απέμεινε!

Το ότι δε φτάνει όμως, μόνο ένα άτομο, όσο χαρισματικό κι αν είναι, για να οδηγήσει τη χώρα στο σωστό δρόμο, είναι παραπάνω από εμφανές πλέον κι αυτός είναι κι ο λόγος που ο πανικός έχει αρχίσει να υποβόσκει, κάτω από κινήσεις εντυπωσιασμού και λανθασμένης τακτικής όπως η επαναφορά του κράτους στις λάθος διαστάσεις που μας οδήγησαν στην κατάντια που βιώνουμε.

Μένει να δούμε βέβαια και κατά πόσο έμαθε ο νεότερος χαρισματικός απ’ τον παλαιότερο που τελικά οδεύει ταχέως, η ιστορία να καταγράφει μόνο τις αποτυχίες του και μάλιστα τις μέρες που θα μείνουν κι ως οι τελευταίες του κόμματος που ηγήθηκε. Του κόμματος που διατήρησε ως κραταιό για πολλά χρόνια, επιτρέποντας σε πολλούς να γεμίσουν τσέπες, μέχρι σκασμού… αφήνοντας τα κρατικά ταμεία όμως άδεια και τον λογαριασμό στους επόμενους…